
Metoda diagnostyczno-terapeutyczna, w trakcie której terapeuta stosuje odpowiednie chwyty - techniki manualne w celu wykrycia i leczenia zaburzeń związanych z funkcjonowaniem stawów, więzadeł, mięśni, wzorców postawy oraz ruchów pacjenta.
Jej celem jest zapewnienie właściwej ruchomości stawów, poprawa elastyczności tkanek oraz zminimalizowanie dolegliwości bólowych.

Stosowana w leczeniu bólu mięśni, stawów, urazów czy też przeciążeń. Układy mięśniowe związane z różnymi strukturami ciała sklejają się, co prowadzi do ograniczeń ruchomości stawów i stanów zapalnych. Terapia ma na celu rozerwanie złączonych powięzi i poprawę jej mobilności oraz elastyczności.
Szeroko stosowana u pacjentów ortopedycznych. Jej zaletą jest możliwość stosowania w ostrych stanach bólowych. W pracy z pacjentem stosuje masaż tkanek głębokich, terapię punktów spustowych, techniki FDM.

To terapia bedąca uzupełnieniem terapii tkanek miękkich. Poprzez wykorzystanie spacjalnych narzędzi, wykonanych ze stali chirurgicznej stymulujemy receptory w skórze, poprawimy przepływ krwi w tkankach wspomagając tym samym ich regenerację.
Jest pomocna w wzmocnieniu ścięgien i więzadeł. Jest wykorzystywana w leczeniu blizn, zrostów oraz eliminacji napięcia mięśniowego.

To forma fizjoterapii stosowana w przypadku dolegliwości bólowych stawów obwodowych oraz kręgosłupa. Koncepcją tej metody jest poprawa krążenia krwi i limfy, poprawa zakresu ruchu w stawach, oraz redukcja napięć mięśniowych.
Przyśpiesza regenerację po treningu, umożliwiając szybszy powrót do sportu.

Metoda polegająca na aplikacji elastycznych taśm na skórę pacjenta odpowiednio dobraną techniką, w zależności od rodzaju dysfunkcji. Ma ona na celu poprawę krążenia krwi i limfy, zwiększenie zakresu ruchu, redukcję obrzęków oraz poprawę napięcia mięśniowego. Ogranicza ryzyko kontuzji.
Wykorzystujemy ją w leczeniu urazów narządu ruchu, redukcji dolegliwości bólowych stawów oraz kręgosłupa.

Doskonałe uzupełnienie całego procesu terapeutycznego, dobierany indywidualnie do schorzenia i kondycji pacjenta. Kładzie kluczowy nacisk na wzmocnienie jak największej grupy mięśniowej, wyuczenie prawidłowych wzorców ruchowych, wykorzystywanych w codziennych aktywnościach.
Trening ma zapewnić ochronę narządu ruchu przed urazami, przeciążeniami poprawiając koordynacje oraz stabilizację centralną.
Dobór ćwiczeń jest zależny od potrzeb i stanu funkcjonalnego pacjenta.